แมวบิน
posted on 06 Mar 2009 02:10 by arpatanthakanเคยอ่านหนังสือขององอาจ ชัยชาญชีพ ที่ชื่อว่า "หมูบินได้"
จำได้ว่าชอบมาก มันเหมือนกับไม่มีอะไรเรียบง่าย แต่จริงๆ แล้วแฝงความหมายบางอย่างไว้ลึกซึ้ง
หนังสือเล่มนั้นเป็นหนังสือที่มีตัวอักษรน้อยที่สุดเท่าที่เคยอ่านมา
น้อยกว่าหนังสือการ์ตูนเสียด้วยซ้ำ
เหมาะกับคนที่ไม่ชอบอ่านหนังสือ
ลองมานึกย้อนดู เราอาจเป็นตัวเอกในเรื่องหมูบินได้ ก็เป็นได้
ไม่ต่างกันเลย เพราะเราเองก็หลงลืมความฝันของตัวเอง(แม้ในบางชั่วขณะก็ตาม)
อ้อ...อาจต่างกัน ตรงที่เราไม่เคยจะละทิ้งความฝัน ต่อให้คนทั้งโลกบอกว่าไม่มีวันเป็นจริง
เมื่อไม่นานนี้กลับไปอ่านหนังสือ "เวลาในขวดแก้ว" ของประภัสสร เสวิกุล อีกครั้ง
บอกตามตรง ...ร้องไห้ ไม่ใช่เพราะเรื่องเวลาในขวดแก้วนั้นเศร้า
แต่เพราะเมื่ออ่านเหตุการณ์ในหนังสือ มันชวนให้ย้อนกลับมาดูเหตุการณ์ในความเป็นจริง
แต่ไม่มีวันที่ใครสักคนบนโลกใบนี้จะเก็บช่วงเวลาให้เป็นนิจนิรันดร์ได้...
ในงานหนังสือที่เชียงใหม่
ซื้อหนังสือเรื่อง "มีดประจำตัว" ของชาติ กอบจิตติ มา
เป็นหนังสือที่รวมเรื่องสั้นหลายเรื่อง
แต่เรื่องที่ชอบมากที่สุดคงหนีไม่พ้นเรื่อง "มีดประจำตัว"
มันคือความเป็นจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้
ว่ามนุษย์ทุกคนมีมีดประจำตัวอยู่ในมือ
กระชับมัน เตรียมตัวอยู่เสมอเพื่อจะได้ใช้มีดนั้นกับมนุษย์สักคน...